( پاى برنجن همان زينتى كه زنان عرب در مچ پاها مىكردند ) تفسير شده است ( 1 ) . و چون در روايات متعدد ديگرى زينت ظاهر به انگشتر و سرمه و مانند آن تفسير شده مىفهميم كه منظور از زينت باطن نيز خود زينتهايى است كه نهفته و پوشيده است ( دقت كنيد ) . 2 - دومين حكمى كه در آيه بيان شده است كه : « آنها بايد خمارهاى خود را بر سينه‌هاى خود بيفكنند » ( * ( وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ ) * ) . « خمر » جمع « خمار » ( بر وزن حجاب ) در اصل به معنى پوشش است ، ولى معمولا به چيزى گفته مىشود كه زنان با آن سر خود را مىپوشانند ( روسرى ) . « جيوب » جمع « جيب » ( بر وزن غيب ) به معنى يقه پيراهن است كه از آن تعبير به گريبان مىشود و گاه به قسمت بالاى سينه به تناسب مجاورت با آن نيز اطلاق مىگردد . از اين جمله استفاده مىشود كه زنان قبل از نزول آيه ، دامنه روسرى خود را به شانه‌ها يا پشت سر مىافكندند ، به طورى كه گردن و كمى از سينه آنها نمايان مىشد ، قرآن دستور مىدهد روسرى خود را بر گريبان خود بيفكنند تا هم گردن و هم آن قسمت از سينه كه بيرون است مستور گردد . ( از شان نزول آيه كه قبلا آورديم نيز اين معنى به خوبى استفاده مىشود ) . 3 - در سومين حكم مواردى را كه زنان مىتوانند در آنجا حجاب خود را برگيرند و زينت پنهان خود را آشكار سازند با اين عبارت شرح مىدهد : آنها نبايد زينت خود را آشكار سازند ( * ( وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ ) * ) . « مگر ( در دوازده مورد ) : 1 - براى شوهرانشان « ( * ( إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ ) * ) .

--> ( 1 ) تفسير على بن ابراهيم ذيل آيه مورد بحث .